Van de twaalf verschillende blusdekens die in Nederland te koop zijn, voldoen er acht niet. Dat heeft de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit ontdekt. Sommige dekens vliegen in brand, bij andere blijft plastic van de verpakking aan de deken zitten, wat brandwonden kan veroorzaken, en weer andere dekens produceren een enorme hoop rook, die misschien niet giftig is, maar het wel paniek kan veroorzaken en de weg naar buiten moeilijker te vinden maakt. (Je denkt misschien dat dat wel meevalt, maar probeer eens in een niet heel bekende omgeving, een hotel of zo, met je ogen dicht de weg naar buiten te vinden. Dat valt heel erg tegen.). In een aantal gevallen stond er onterecht een keurmerk op de deken.
Zie http://nos.nl/artikel/589905-veel-blusdekens-werken-niet.html
Dit nieuws, zorgvuldig aan het begin van de brandgevoelige feestdagen van kerst en oud- en nieuw gebracht, deed weinig stof opwaaien. Het is even in het nieuws geweest, mensen is geadviseerd om hun blusdeken terug te brengen naar de winkel, en dat was het dan. Niets vergeleken met de enorme commotie die de paardenvleeskwestie in juli veroorzaakte. Kennelijk vinden we het in dit land veel erger als iemand het gezondere paardenvlees voor rundvlees verkoopt dan als iemand een brandbare lap voor een blusdeken verkoopt. Kennelijk vinden we liegen over een vleessoort erger dan het frauderen met een veiligheidskeurmerk.
De meeste mensen die een blusdeken hebben gebruiken hem nooit. Je probeert hem ook niet uit, want dan kun je hem daarna niet meer gebruiken. Als er iets mee aan de hand is, kom je daar pas achter als het te laat is. Daarom is sjoemelen met de kwaliteit van dit soort producten een wel heel laaghartige manier om makkelijk geld te verdienen. Vergelijkbaar met graaiende bankiers die misbruik maken van vertrouwen, erger misschien, want de blusdekenfabrikanten lichten niet alleen op, ze brengen hun klanten ook nog in gevaar.
Hoewel we bij het vleesincident direct man en paard hoorden noemen, zwijgt de Voedsel- en Warenautoriteit nu over welke dekens gevaarlijk zijn. Daar kunnen ze niets aan doen, dat zijn de regels. Merkwaardig, het voelt alsof de business van de fabrikant belangrijker is dan de veiligheid van de consument. Maar die consument lijkt zich er ook niet erg over op te winden. Misschien verdienen we in dit land niet beter.
